Deferasiroks'un Prostat Kanseri Hücreleri Üzerine Etkisinin In Vitro Araştırılması

Abstract

Bu çalışma, DFX’in prostat kanseri hücre hatlarında antitümör etki gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapıldı. Demir, hücre çoğalması, büyümesi ve metabolizması için çok önemli bir elementtir. Bununla birlikte, aşırı demir ve değişmiş demir metabolizmasının her ikisi de tümör başlangıcı ve tümör büyümesi ile ilişkilidir. DFX oral bir demir şelatörüdür. Bu durum damar yolu gibi yöntemlerle uygulanan diğer demir şelatörlerine göre onun tedavide kullanımını kolaylaştırmaktadır. Bazı çalışmalar DFX’in kanser önleyici tedaviler için umut verici bir aday olduğunu göstermiş olsa da prostat kanseri hücrelerine karşı etkinliği henüz belirlenmemiştir. Demir eksikliği, kanser için yeni bir terapötik strateji olabilir. Proje kapsamında DFX’in prostat kanser hücreleri üzerindeki inhibe edici etkisi, tümör hücrelerinde etkili demir tüketimi ile ilişkisi ve DFX’in prostat kanseri için terapötik bir ajan olarak potansiyele sahip olup olmadığının ortaya konulması hedeflendi. Bu amaçla DFX’in prostat kanseri hücreleri üzerine antiproliferatif etkisi hücre canlılık testiyle, hücre göçü potansiyeli invazyon assay ile, hücre döngüsü ve apoptotik mekanizmayı harekete geçirip geçirmedi hücre döngüsü analizi ve kaspaz assay ile, tümör metastazını ve invazyon yeteneğini azaltan bir role sahip olup olmadığı ise Real-time PCR ve western blot yöntemleriyle ortaya konuldu. Elde edilen sonuçlar ile DFX’in prostat kanserli hücre hatlarından PC3 ve LNCaP’te hücre canlılığını azaltan bir etkiye sahip olduğu gösterildi. Normal prostat hücre hattı PNT1A’da ise yüksek IC50 dozunda bu etkinin ortaya çıktığı belirlendi. Belirlenen IC50 dozları uygulanan PC3 ve LNCaP hücre hatlarında, hücre döngüsünde tutulma ve hücre göçünde azalma potansiyeli ortaya konuldu. Apoptoz mekanizmasının tetiklendiği de gösterildi. Bir anti-metastatik belirteç olarak görülen NDRG1 geninin mRNA düzeyinde artış gösterdiği ancak protein seviyesinde beklenen artışın PC3 hücre hattında ortaya çıkarken LNCaP hücre hattında aynı etkinin görülmediği ortaya konuldu. Bu çalışma, erkeklerde kötü huylu tümörlerden biri olan, heterojen ve ilerleyici doğası nedeniyle hala tedavi edilemeyen prostat kanseri üzerine DFX'in antitümör aktivitesini ortaya koyarak literatüre katkı sunmanın yanı sıra DFX’in bir antikanser ajanı olabileceği görüşünü de destekledi.

This study was conducted to determine whether DFX (deferasirox) exhibits antitumor activity in prostate cancer cell lines. Iron is a vital element for cellular proliferation, growth, and metabolism. However, both iron overload and altered iron metabolism have been associated with tumor initiation and progression. DFX is an orally administered iron chelator, which makes its therapeutic application more convenient compared to other chelators administered via parenteral routes. Although some studies have suggested that DFX is a promising candidate for cancer prevention and treatment, its efficacy against prostate cancer cells has not yet been fully elucidated. Iron deprivation may represent a novel therapeutic strategy for cancer. In this context, the project aimed to evaluate the inhibitory effects of DFX on prostate cancer cells, its association with effective iron depletion in tumor cells, and its potential as a therapeutic agent for prostate cancer. To achieve this, the antiproliferative effects of DFX were evaluated via cell viability assays; its impact on migration potential was assessed using invasion assays; its role in cell cycle arrest and apoptosis induction was examined by cell cycle analysis and caspase assays; and its influence on metastasis and invasion was investigated through real-time PCR and western blot analyses. The results demonstrated that DFX reduced cell viability in PC3 and LNCaP prostate cancer cell lines. In the normal prostate epithelial cell line PNT1A, this effect was observed only at higher IC₅₀ doses. Treatment of PC3 and LNCaP cell lines with the determined IC₅₀ concentrations of DFX resulted in cell cycle arrest and a marked reduction in migratory potential. Furthermore, activation of apoptotic pathways was clearly demonstrated. Moreover, the mRNA expression of NDRG1, a known anti-metastatic marker, was upregulated. However, increased protein expression was evident only in PC3 cells, while no significant change was detected in LNCaP cells. This study contributes to the existing literature by demonstrating the antitumor activity of DFX in prostate cancer, a heterogeneous and progressive malignancy that remains difficult to treat. Furthermore, the findings support the potential role of DFX as an anticancer agent.