Gruplar Arası Köklenmiş Çatışmalarda İç Grup Özdeşiminin Potansiyel Rolü

Abstract

Son yıllarda gruplar arası çatışma literatüründe, uzun süreli, derinleşmiş ve şiddet içeren gruplar arası anlaşmazlıkların çözümüne yönelik stratejiler öne çıkmaktadır. Ancak bu çalışmaların büyük bölümü, homojen yapıya sahip gruplar arasında gerçekleşen ve şiddet döngüsünün büyük ölçüde yatıştığı çatışma örneklerine odaklanmakta; asimetrik güç ilişkilerinin ve temsiliyet eşitsizliklerinin belirleyici olduğu bağlamları yeterince dikkate almamaktadır. Bu makalede, bu tür çatışmalar bağlamında, avantajlı grup üyelerinde grup içi özdeşleşmenin azaltılmasının çatışma çözüm stratejilerinin etkinliğini nasıl artırabileceği tartışılmaktadır. Makalede grup içi özdeşleşmenin; iç grubun benzersizliği, dış grubun homojenliği ve gruplar arası değer farklılıklarına dair algılar yoluyla çatışmayı pekiştirdiği savunularak, bu algıların zayıflatılması durumunda, sosyal adalet, olumlu gruplar arası temas, yapıcı diyalog, müzakere ve arabuluculuk, yeniden kategorizasyon ve dekategorizasyon gibi stratejilerin daha etkili hâle geleceği öne sürülmektedir. Makale, bu süreci destekleyecek şekilde yapılandırılmış aşamalı bir müdahale ön-modeli sunmakta ve bu modelin, grup kimliğinin bireysel benlik üzerindeki baskın etkisini azaltarak çözüm odaklı bilişsel yeniden yapılanmayı destekleyebileceğini ileri sürmektedir.