Søren Kierkegaard'da Modernizm Eleştirisi ve Varoluş Meselesi

Abstract

Søren Kierkegaard'a göre insanın varoluşunu gerçekleştirmesi ve kendisi olabilmesi, birtakım engellerle karşı karşıya kalmasını kaçınılmaz kılmıştır. Bireyin, özgün kimliğini bulma yolunda karşısına çıkan bu engelleri aşması ve kendi benliğini keşfetme çabasından vazgeçmemesi gerekir. Kimi zaman bu engeller, insanın yüzleşmekten kaçındığı veya fedakârlık yapmak istemediği unsurlar olabilir. Ancak insan, kararlı bir iradeyle hareket ederek kendi olmayı seçmeli ve bu yolda karşısına çıkan tüm zorluklarla mücadele etmelidir. Kierkegaard varoluşunun önündeki en önemli engellerden biri olarak Modernizmi belirlemiştir. Çünkü ona göre modernizm ve onun 'kamu' dediği kalabalıklar, insanı kendine yabancı durumuna getirmiştir. Sözsüz ve iradesiz bir yığın içinde olan insan, kendi olamamış ve benliğini yitirmiştir. İnsanı düştüğü bu durumdan kurtaracak olan şey, yani insanı insan yapan şey varoluştur. Bu bağlamda Kierkegaard'ın konu üzerindeki düşüncelerini, katkısını anlamak ve bunun değerlendirmesini yapmak çalışmanın temel amacıdır. Kierkegaard'da varoluş, bizzat somut gerçeklik olarak insanın yaşantısıdır. Bu nedenle o, insana odaklanarak, insanın kendi özünü özgür seçimleriyle ortaya koymasını ister. Ama bu hemen gerçekleşebilecek bir şey değil, estetik, etik ve dini olmak üzere üç evreden geçen belli bir sürecin ürünüdür.According to Søren Kierkegaard, the realization of human existence and the attainment of selfhood inevitably involve confronting a number of obstacles. On the path toward discovering their authentic identity, individuals must overcome these barriers and persist in the effort to uncover their true selves. At times, these obstacles may consist of elements that a person is unwilling to face or make sacrifices for. However, one must act with resolute will, choose to become oneself, and struggle against all difficulties encountered along the way. Kierkegaard identified Modernism as one of the primary obstacles to authentic existence. In his view, Modernism and what he referred to as the 'public'—the anonymous crowd—alienate the individual from their true self. Immersed in a passive and will-less mass, the individual becomes unable to realize selfhood and loses their sense of identity. What can rescue the individual from this condition—and what makes one truly human—is existence itself. In this context, the primary aim of this study is to understand and evaluate Kierkegaard's thoughts and contributions on the matter. For Kierkegaard, existence is the lived, concrete reality of the individual. Accordingly, he focuses on the human being and insists that the individual must express their essence through free choices. Yet this is not something that can be achieved immediately; rather, it is the result of a process involving three stages: the aesthetic, the ethical, and the religious.