Nazm-ı Tabayi'in Bilinmeyen Bir Nüshası ve Germiyanlı Şeyhi'ye Aidiyeti Meselesi

Abstract

Nazm-ı Tabâyi, klasik Türk edebiyatınınkurucu şairlerinden kabul edilen Germiyânlı YûsufSinâneddîn Şeyhî’nin dönemin hastalıklarına vebunların tedavisinde kullanılacak yiyecek, içecekve giyeceklere değindiği ve daha çok koruyucuhekimliğe dair bilgiler verdiği manzum bir tıpmetnidir. Bu eserde, kâinatı oluşturan dörtunsurdan ve insandaki dört hılttan [karışımdan]hareketle hava, yiyecek ve içecekler hakkındaaçıklamalarda bulunulmakta ve bunlarla sağlığınnasıl korunulması gerektiğine, hangiyiyeceğin/havanın/içeceğin nelere iyi/kötügeldiğine değinilmektedir. İlk kez Hasan Âli Yüceltarafından bilim âlemine tanıtılan ve üç farklınüshanın karşılaştırılmasıyla neşrolunan bu eserinGermiyânlı Şeyhî’ye aidiyeti, Faruk KadrîTimurtaş tarafından şüpheli görülmüş, eserin üslupve muhteva açısından Germiyânlı Şeyhî’ye aitolamayacağı ileri sürülmüştür. Timurtaş’tan sonrayapılan tüm ilmî çalışmalarda hep şüphe ileyaklaşılan bu eserin daha önce haberdarolunmayan bir başka nüshasından yola çıkan buçalışmada Nazm-ı Tabâyi’in Germiyânlı Şeyhî’yeaidiyeti mevzuu, tarihî ve edebî kaynakların yanısıra eserdeki biyografik karinelerden hareketleirdelenecektir. Şeyhî’nin biyografisine dair gözdenkaçırılan bazı hususlara da değinilecek olan buçalışmada Nazm-ı Tabâyi’in Atatürk ÜniversitesiKütüphanesi Seyfettin Özege Bölümü Agâh SırrıLevend Koleksiyonu Numara 479’da bulunannüshasının diğer nüshalarla olan farklarıgösterilecektir.