Ortopedik Engelli Bireylerde Algılanan Sosyal Destek, Yalnızlık ve Spiritüel İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Amaç:Bu çalışmanın amacı ortopedik engelli bireylerde algılanan sosyal destek, yalnızlık ve spiritüel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem:Bu çalışmada tanımlayıcı ve kesitsel araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırma Eylül 2024-Haziran 2025 tarihleri arasında yapılmıştır. Erzurum ili Türkiye Sakatlar Derneği'ne kayıtlı 160 engelli birey evren kabul edilmiş, evrenin %83'ünü oluşturan 140 ortopedik engelli bireylegerçekleştirilmiştir. Amaçlı örnekleme yöntemiyle veriler toplanmıştır. Veri toplamak için Sosyodemografik Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık ÖlçeğiveSpiritüel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız gruplarda T Testi Varyans Analizi, Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular:Demografik bulgular doğrultusunda çalışmaya katılan ortopedik engelli bireylerin %52,1'i bekar, %44,3'ünün 41-58 yaş aralığında olduğu, %42,9'unun orta öğretim mezunu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların %53,6'sının sağlığını orta olarak algıladığı, %63,6'sının engel durumunun sonradan oluştuğu tespit edilmiştir. Çalışmaya katılan ortopedik engelli bireylerin Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinin puan ortalaması 63,29±15,25, Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeğinin puan ortalaması 47,67±7,65, Spiritüel İyi Oluş Ölçeğinin puan ortalaması 113,09±14,81 olarak bulunmuştur. Sonuç:Ortopedik engelli bireylerin sosyal destek algısı düzeyinin artması yalnızlık düzeylerini düşürdüğü, spiritüel iyi oluş düzeyini yükselttiği,spiritüel iyi oluş düzeyinin artması sosyal destek algısınıarttırdığı, yalnızlık düzeyinin ise azaldığı saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, Ortopedik engelli, Spiritüel iyi oluş, Sosyal destek, Yalnızlık

Aim: This study aims to examine the relationship between perceived social support, loneliness, and spiritual well-being in orthopedically disabled individuals. Methods: A descriptive and cross-sectional research design was used. The study was conducted between September 2024 and june 2025 with 140 orthopedically disabled individuals, representing 83 % of the 160 registered with the Turkish Disabled Association in Erzurum. Data were collected using purposive sampling and several instruments: the Socio –demographic Information Form, the Multidimensional Scale of Perceived Social Support, the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults, and the Spiritual Well-Being Scale. T-test , variance, and correlation, Results:According to demographic data, 52,1% off participants were single, 44,3% were between 41-58 years old, and 42,9% were high school graduates. It was found that 53,6% perceived their health as moderate, and 63,6% acquired their disability later in life. The mean score of perceived social support was 63,29±15,25, emotional loneliness was 47,67±7,65, and spiritual well-being was 113,09±14,81. Conclusion: Increasing perceived social support in orthopedically disabled individuals reduces loneliness and enhances spiritual well-being. Similary, improving spiritual well-being increases perceived social support and decreases loneliness. Keywords: Nursing, Orthopedic disability, Spiritual well-being, Socialsupport, Loneliness