Kutu Kesitli Kolon-ı Profil Kiriş Birleşimlerin Döngüsel Yük Altında Davranışının İncelenmesi

Abstract

Geleneksel olarak çelik bina yapımında standart I veya H profilleri kiriş ve kolon elemanlarında kullanılır. Son yıllarda mekanik dayanım, yangına dayanıklılık, bakım maliyetleri, estetik ve alanın daha iyi kullanılması için beton dolgulu kompozit kolonlar oluşturma olanağı gibi avantajlara sahip olması nedeniyle yapısal içi boş bölümleri kolon olarak kullanma eğilimi vardır. Bununla birlikte, Kaynaklı birleşimlerde sertliğini ve rijitlik iyileştirmek için, bulonlu birleşimlere düşünülebilir. Ayrıca bu birleşim sistemi kolaylıkça sökülebilir olup, bina hizmet ömrünün sonuna ulaştığında çelik elemanların geri kazanılmasını mümkün kılar. Bu tezde alın levha plaka birleşimine ve yerine odaklanmıştır. Eurocode 3'teki birleşim noktaları için mevcut bileşen bazlı tasarım yöntemi genellikle önerilen yeni birleşim türü için uygundur. Bu tezde Eurocode 3 göre alın levhalı birleşim 7 farklı konumda tasarlanmış, bu birleşim tasarımlarının yangına maruz bırakılmamış ve yangına maruz bırakılması durumuna göre toplam 14 adet numune kullanılmıştır. Kullanılan 14 numunenin her birleşim tipinden bir çift numune olmak üzere 7 farklı birleşim tipinin enerji yutma kapasitesi yük taşıma kapasitesi gibi mekanik özellikleri kıyaslanarak yangına maruz bırakılmamış ve yangına maruz bırakılmış benzer birleşim tasarımları arasında kıyaslamalar yapılmış en ideal mekanik özelliğe sahip birleşim tipi bulunmuştur.Traditionally, standard I or H profiles are used for beam and column elements in steel building construction. However, there has been a tendency to use hollow structural sections as columns in recent years due to advantages such as mechanical strength, fire resistance, maintenance costs, aesthetics, and better space utilization. Additionally, bolted connections enhance stiffness and rigidity in welded connections. Moreover, this connection system can be easily dismantled, enabling the recovery of steel elements at the end of the building's service life. This thesis focuses on end-plate connections. The existing component-based design method for connection points in Eurocode 3 is generally suitable for the proposed new connection type. In this thesis, end plate connections according to Eurocode 3 were designed in 7 different positions, and 14 specimens were used, including specimens not exposed to fire and specimens exposed to fire. Comparisons were made between similar connection designs, both exposed and unexposed to fire, by comparing mechanical properties such as energy absorption capacity and load-carrying capacity of the seven different types of connections, each with a pair of specimens from the 14 specimens used, to find the ideal connection type with the best mechanical properties