Aile Sağlığı Merkezi Çalışanlarının Sağlıkta Şiddete Maruz Kalma Durumları ve İletişim Becerilerinin Belirlenmesi

Abstract

Amaç: Şiddet toplumun genelinde olduğu gibi aile sağlığı merkezi çalışanları için de önemli bir halk sağlığı problemidir. Bu çalışma aile sağlığı merkezlerinde çalışan sağlık çalışanlarının şiddete maruz kalma durumlarını, iletişim becerileri ile şiddete maruz kalma arasında ilişki olup olmadığı, bir ilişki var ise ilişkinin yönüne uygun olarak strateji ve öneriler geliştirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Erzurum ili merkez aile sağlığı merkezlerinde görev yapan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 214 kişi çalışmaya dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında tanıtıcı bilgi formu, şiddet soruları ve Sağlık Çalışanlarının İletişim Becerileri Ölçeği formu kullanılmıştır. Formlar sağlık çalışanları tarafından yüz yüze görüşme sırasında doldurulmuştur. Bulgular: Çalışmada aile sağlığı merkezi çalışanlarının %89,7’si şiddete maruz kaldığını, şiddet türünün ise sırasıyla sözel şiddet %52,8, psikolojik şiddet %29,6, fiziksel şiddet %10,1, ekonomik şiddet %5,9 ve cinsel şiddet %1.7 olduğu belirlenmiştir. Sağlık çalışanlarının iletişim becerileri toplam ortalaması 92,69±12,67 puan olarak belirlenmiştir. Sağlık çalışanlarının iletişim becerilerine baktığımızda empati alt boyutundan 26,52±4,08, bilgilendirici iletişim alt boyutundan 31,69±4,43, saygı alt boyutundan 16,22±2,47, sosyal beceri alt boyutundan 18,26±3,57 puan ortalaması aldığı görülmektedir. Sonuç: Sağlık çalışanlarına şiddet çalışmaları fazlaca yapılsa da aile sağlığı merkezleri bu konuda ihmal edilmiştir. Aile sağlığı merkezinde çalışan sağlık çalışanlarının büyük kısmı şiddet görmektedir. Sağlık çalışanlarının iletişim becerileri ortalaması yüksek bulunmuştur. Şiddet ile iletişim becerileri ilişkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.